همه چیز عالیه تقریباً ، می گم تقریباً چون همیشه اگر بخواهیم جایی برای شکایت یا شکر باقی است.

این آخر هفته آنقدر به من خوش گذشت که جای همه تون خالی بود.

شنبه شب با سامان و سس رفتیم بیرون شام خوردیم . یه شام شاهوار در یک  جای خیلی خوب و اعیون .

یکشنبه هم تیم بسکتبال دانشگاه مسابقه داشت و طبق برنامه سکشن ما هم باید برای دیدن و تشویق حاضر میشدن . جالبه ،با اینکه یه چیز اجباری هستش ،خیلی جذاب و هیجان انگیزه. اینو همه میگن .

مسابقه با تیم دانشگاه U.S.Tبود که سال پیش به اختلاف یک پوینت ما رو شکست داد و به فینال رفت و در آخر هم قهرمان شد.

اما اینبار جنگآوران UE شکستی رو بهشون تحمیل کردن که حالا حالا ها یادشون بمونه.

اینجا مسابقات بسکتبال دانشگاه ها یه چیزیه مثل لیگ برتر در فوتبال ایران. نمی خوام با NBA  مقایسه اش کنم اما از لحاظ سیستم برگزاری به هم شباهت دارن و مردم عادی هم بازی ها رو دنبال می کنن.

علاوه بر بسکتبال کلی هم رقص و آواز دارن برای بین کوارتر دوم و سوم .

و چیر دنسر های هر تیم رقص های جالبی رو انجام میدن.

 بعد از بازی دانشگاه با دو تا از هم کلاسهای ایرانی ام به استادیوم نینو اکینو رفتیم . گفتن تیم کشتی ایران داره اونجا مسابقه میده .

انجا هم خیلی خوش گذشت و شش بار سرود ایران خوانده شد . احساس خیلی خوبی  به آدم دست میده.

از کشتی گیر ها کسی رو نمی شناختم هر چند هم این که هم وطن هستند و افتخار آفرین برای همه عزیز و دوست داشتنی هستند . از مربیان آقای صیف پور که بزرگ کشتی ایران ِ و آقای طلایی رو  که خودش کشتی گیر بسیار خوبی بود و الان مربی شده را می شناختم .

آقای پیر ایرانی مجری قدیمی ایران رو هم دیدم و باهاش حرف زدم ، بسیار آدم نازنینی است . گفت توی خبر ایران از دانشجوهای ایرانی رشته های پزشکی و دندانپزشکی هم  تشکر کردم . من هم که هنوز دستمال قرمز با آرم UE به سرم بسته بود گفتم آقا پیر ایرانی کاش می گفتی امروز  UE  هم UST  رو هفتاد و سه به شصت و یک برد J

اما شب که رسیدم خونه خیلی غصه دار بودم چون دکتر رویز نیم پوینت هم به خاطر برد در بسکتبال یا کشتی به کسی نمیده. من هم که یک کلمه درس نخونده بودم و از خودم شرمندگی داشتم . نشستم تا  نصفه شب درس خوندم .

و امروز که دوشنبه است  عشق و حال آخر هفته به کام ام زهر مار نشده چون امتحان ام پرفکت شد J

اما دیگه از این غلط ها نمی کنم چون همیشه آدم خوش شانس نیست و به بی خوابی و استرس اش هم نمی ارزه.

 پ ن :

این هم یکی از رقص های دانشگاه ما که با 18 قهرمانی در ورزش هم حرفهای زیادی برای گفتن داره و جز خوبهای این کشور به حساب میاد.