اما خیلی بهتر از زمان حکومت ما از ملک تنهایی و کنام ما نگهداری می کنند.

اینجا احساس آرامش خاطری دارد که جایی دیگر ندارد . انگار زمین اش  در زیر پایم سفت تر است. همه چیز خوب است اما اینترنت به طرز بدی کم سرعت است. با اینکه کمی گیج ام  و کمی خنگ شده ام و بعضی چیزها را نمی فهم که باعث می شود گاهی به من می خندند و گاهی لکنت زبان دارم  اما خوشحال ام.

آدم خنگ باشد اما کنار خانواده اش باشد باز هم خوشبخت است . مگه نه ؟!!! 

هر چند ساعت میام و صفحه ات رو تازه می کنم ،  شاید  این نقطه ته خط تبدیل شده باشه به نقطه سر خط.

من خیلی وقته یاد گرفتم چیزی که گفتن اش  دردی رو دوا نمی کنه ، همون بهتره که هیچ وقت گقته نشه ، فقط همین قدر بگم که دلم به نزدیکی این مجاز ِ پر اعجاز تو خوش بود . اما انگار این هم  ازم گرفته شد .

حالا دارم تمرین می کنم  برای وقتی که خاکستری  تبدیل میشه به  خاکستر.

Almost heaven, west virginia
Blue ridge mountains
Shenandoah river -
Life is old there
Older than the trees
Younger than the mountains
Growin like a breeze

Country roads, take me home
To the place I belong
West virginia, mountain momma
Take me home, country roads

All my memories gathered round her
Miners lady, stranger to blue water
Dark and dusty, painted on the sky
Misty taste of moonshine
Teardrops in my eye

Country roads, take me home
To the place I belong
West virginia, mountain momma
Take me home, country roads

I hear her voice
In the mornin hour she calls me
The radio reminds me of my home far away
And drivin down the road I get a feelin
That I should have been home yesterday, yesterday

Country roads, take me home
To the place I belong
West virginia, mountain momma
Take me home, country roads

Country roads, take me home
To the place I belong
West virginia, mountain momma
Take me home, country roads
Take me home, now country roads
Take me home, now country roads

امروز آخرین روز کلاس زئولوژی بود . درس غده  و هورمون داشتیم. بعد از کلاس بادکنک امضا کنون داشتیم. یک بادکنک ِ آبی هم به من دادند تا به فارسی رویش چیزی بنویسم . من هم نوشتم: 

هر کجا هستم باشم ،

                        " آسمان مال من است "

چند ساعت هنوز به سال  تحویل مانده ، هفت سین کوچکی روی میز چیده ام با سبزه یی که با ماش درست کرده ام و هنوز کامل سبز نشده است .

مثلاً حالا لحظه سال تحویل است برای من ، چون در زمان واقعی سال تحویل توی راه مدرسه هستم .همیشه لحظه  سال تحویل حال عجیبی به من دست میده ، یه حسی مثل وقتی که کارنامه مدرسه را میخوای بگیری ، یه ترس و اضطراب و دلتنگی خاصی برای من داره .

انگار داره قیامت میشه،

همیشه در دقایق آخر سال، با عجله سال رفته رو مرور می کردم و برای سال جدید یک چشم انداز تنظیم می کردم.

تند و تند  برای خودم آرزو می کردم . دعا می کردم، برای همه.  هر کس که دم دست میاد براش دعا می کردم . از خانواده گرفته تا دوستان تا معلم هایی که داشتم . تا مغازه دارهای محل ، حتی دعا می کردم همیشه استقلال ببره و بعد از بازی با پرسپولیس من برم تو وبلاگم بنویسم " آبیته".

برای کشاورزها برای دامدارها ، برای بچه های یتیم برای کارگر ها برای همه دعا می کردم .

اما امسال هیچ دعا و آرزویی برای خودم ندارم ، خدایا در این سال نو هر چه برای من مقدر کرده ای حق است ، و هر چه بر من بگذرد را تسلیم و مطیع ام بی ذرّه ای کج خلقی یا  شکایت. این بار  تنها یک آرزو دارم ،آنهم  برای دوست مهربانم که روزگار بدهکارهای زیادی بهش داره .

خدایا من بنده ی خوبی نیستم ، اما تو که خدای خوبی هستی ، از تو میخوام که هرخواسته ی خیر         و  آرزویی که در دل داره به بهترین حالت  براش محقق کنی ، خدایا این رو  فقط از تو میخوام که کریمی و همه چیز به دست قادرت ممکن  .

خدایا خودت شاهد بوده و هستی  که این سر ِ بلندی که من داده ای رو فقط به آستان تو خم کرده ام  هنوز هم :

ایاک نعبد و ایاک نستعین